پارادوکس

خوش اومدن

شده همون اول از یکی خوشتون بیاد یا نیاد؟ احساس نفرت و انزجار کنید نسبت بهش؟ نه بخاطر ظاهر یا هرچی،فقط اینطور حس کنید.

از اینکه نسبت به یسری نفرت دارم بی‌زارم ولی خب پاش محکم می‌ایستم. بعضی‌ها بد ذات هستن. واقعا میگم. اگر توی بچگی ببینیشون متوجه میشی چقدر بد ذات هستن/می‌تونن باشن. درمورد بزرگترها؟ به زودی مشخص میشه چه کار بدی کردن و چه فرد پستی بودن... بعضی چیزها با علم تجربی قابل توضیح نیست؛البته باز میگن بخاطر الگوهاست و فرد نسبت به شنیده‌ها،تخیلات و... خودش میاد و پیش‌بینی میکنه فرد مقابلش چطور می‌تونه باشه -خب... در بعضی موارد واقعا صدق نمی‌کنه.-

دوتا بچه توی زندگیم هستن که ازشون بدم میاد و نمی‌خوام حتی از وجودشون باخبر باشم‌. هربار مادرم میگه وقتی بزرگ بشن بهتر میشن و دیگه ازشون بدت نمیاد. امروز بالاخره در جوابش گفتم که چه فکری می‌کنم؛ اینکه آدم‌های بد ذات، بد ذات می‌مونن و تنها با بزرگ شدن یاد می‌گیرن چیزی که درونشون هست رو پنهان کنن و با بقیه خوب رفتار کنن تا همرنگ جمع بشن.و واقعا این رو دیدم. رفتارهایی رو از اون بچه‌ها دیدم که از یک فرد سالم رخ نمیده. نه فقط یه دروغگویی ساده، نه یه شیطنت ساده... بلکه یه بدخواهی از عمق وجودشون. و بزرگترها فقط فکر می‌کنن اونا هنوز بچه هستن و دارن شیطونی می‌کنن و سروصدا. هیچکس واقعا به درون این بچه‌ (ها) فکر نمی‌کنه که ببینه چطور همچین رفتاری ازش سر میزنه حتی با اینکه تربیت خانوادش یه چیز دیگه بوده،یا اینکه چطور دلش میاد همچون کاری رو با خانواده خودش انجام بده. البته خب کاری هم از دستشون برنمیاد؛ در آخر من همون آدم بده‌ای هستم که از بچه‌ها نفرت داره.