پارادوکس

قورباغه

موجودات ناز

نزدیکترین فرد حضوریم که از چهارسال پیش قول یه کادوی قورباغه‌ای بهم داده بود،هنوز از اونموقع هیچ کادوی تولدی بهم نداده. ولی یه همکلاسیم برام ناخن‌گیر قورباغه‌ای خریده:)))))) با اینکه حتی تولدم تو جنگ و ندیدن‌ها افتاده بود،بازم برام نگه داشت و کادوش داد بهم. خیلی ذوق کردم. اینقدر زیاد که یکی دیگه از کنار پرسید قورباغه دوست داری؟😭 آرهههه عاشق قورباغم. خیلی بانمکننننن. لاکپشت هم دوست دارم. عمدتا هم سبز هستن هم موجودات بانمکین.

 چندوقت پیش تو فکرم بود پستی بذارم در این مورد که بقیه رو می‌بینم چقدر از خودشون ذوق نشون میدن، بابت خیلی چیزها شاد میشن و من نسبت به اونا یه تیکه چوب خشکم... واقعا یادم نمیومد آخرین بار کی اینقدر از خودم ذوق و شادی نشون دادم و به چهره آوردم. که دیگه سر همین ناخن‌گیر بامزه نشون دادم. همکلاسی نازم هدیه‌های دیگه‌هم داد ولی من قورباغشو دوست داشتم:))) نه اینکه بقیه‌رو دوست نداشته باشم،نسبت بهش همون حسی رو داشتم که نسبت به تمام کادوهای دیگه زندگیم داشتم. نه شوری و نه علاقه‌ی زیادی،فقط احترام و نشانه‌ای از نیت فرد.

 کادوها خیلی وقت بود شادم نمی‌کردن؛تنها نمادی بودن که نشونم بده این افراد برام ارزش قائل هستن و بینمون محبتی هست. اینو واقعا دوست داشتم. اینقدر زیاد که اینجام تا درموردش اینقدر بنویسم تا عققق. قورباغه‌ی نااازززززز. خیلی بهم انرژی داد :( حتی مصرف ناخن‌گیرمم بالاست! تو خونه هی بهم‌ میگن ناخن‌گیرا رو برگردون سرجاش و من بخاطر اینکه هی هرچندروز میخوام ناخن بگیرم تو اتاقم میذارمشون. حالا یه اختصاصیِ ناز برای خودم دارم. حیف ناخنام هنوز کوتاهن. امیدوارم ناخن‌گیرش خوب باشه مثل قیافش.هست هست هست باید باشه