پارادوکس

زندگی

چیز خنده‌داریه.

 بعضی‌ها کامل خوش‌شانس هستن و زندگیشون خوب پیش میره.گاهی اوقات به بالا صعود می‌کنن، بعضی اوقات هم در عین حالی که تو قشر عام هستن، همونطور خوش‌شانس و عالی هستن.

 بعضی "عادی"هستن.یعنی پستی و بلندی‌هایی داره زندگیشون و همیشه عام مردم می‌مونن که اکثریت هست. هرچند نیازه بگم عادی بودن چیز بدی شمرده نمیشه. عادی بودن... خب باید کامل بعدا یه چیز جداگانه درموردش بنویسم. بیا فعلا بگیم جزئی از اکثریته که گاهی ویژگی‌های مثبت خودش رو داره.

بعضی‌ هم بدشانس و بیچاره هستن و راستش این واقعا عجیبه... هیچوقت تمومی نداره. انگار زیر رگباری از اتهام‌ها و بدبختی‌ها قرار گرفتن و کسی نمیتونه کاری براشون بکنه.

یادمه وقتی دبستانی بودم موضوع انشا "شانس" رو بهمون دادن. اکثریت بچه‌ها بر این باور بودن شانس چیزیه که مردم بهش تکیه میکنن تا بهونه بیارن و از زیر کار در برن‌. اونموقع وقتی معلم این رو گفت، حس کردم می‌خواد به سمتی ما رو سوق بده که بگیم شانسی وجود نداره. واقعا این احساس رو داشتم که این چیز مد نظرش بوده و شاید هم برای همین بود که خیلی‌ها در این مورد نوشتن. فقط یه نفر بود که به شانس باور داشت و کاملا محکم کنارش ایستاده بود. من چی نوشتم؟ یادم نیست. با شناختی که از خودم دارم، احتمالا منم جزو اون اکثریت بودم که می‌گفتن شانس وجود نداره؛ اما درکنارش... مطمئنم این رو با خودم گفتم که: از شانس مثل یه وسیله استفاده میشه. شاید واقعی باشه ولی این رفتار و کارای بقیه باعث میشه فکر کنن واقعا وجود نداره و فقط برای بهونه ساختن این کلمه اختراع شده.

عجیبه برام اگر بگم که خود گذشتم،به شانس ایمان نداشته. شاید یه روزی انشام رو پیدا کنم بین خرده و کامل کاغذای پراکنده توی پوشه‌ یا کیسه‌هام و اینجا درموردش بگم. 

از بحث اصلی نگذریم. میگم شانس وجود داره. شاید من به عنوان شانس می‌شناسمش، شما با یه اسم دیگه. ولی بیشتریمون موافقیم که چیزی فراتر از علوم تجربی وجود داره. چیزی که باعث اتفاقات خوب یا بد برای ما میشن. چیزایی که به اعمال و رفتار ما ربطی ندارن. 

یاد یکی از فامیل افتادم،برای همین اینا رو نوشتم. توی تمام عمرش سختی کشیده و حتی وقتی به نظر میومد همه‌چیز قراره خوب پیش بره، باز هم بدبختی سراغش اومد و دست از سرش برنداشت. انگار واقعا یکی دنبالشه تا نذاره یه آب خوش از گلوش پایین بره. خودش هم میدونه ولی همیشه شوخ‌طبع باقی میمونه و از لحظاتش لذت میبره. با همین خصوصیاتشه که بیشتر فامیل واقعا دوستش داریم.

-مغزم کار نمیکنه. نمیدونم‌ چطور همچین جمله‌های سخت‌خوانی نوشتم و با خودم چی فکر می‌کردم که اینهنه بالا پایین شد مطالب. فقط بیخیالش.