پارادوکس

فقط انقدر دیگه مونده

یکی از آزاردهنده‌ترین جملاتیه که می‌شنوم. هرقدر دیگه هم مونده باشه،مونده و ثانیه به ثانیه حسش می‌کنی. بعدا فراموش می‌کنم؟ مگه من برای بعدا زندگی می‌کنم؟ بعدا هم قراره چیزای دیگه رو بعدا فراموش کنم؟

گفتن یه کمتر از صد سال عمر میکنی، یه سه سال هم سختی می‌کشی بعد میری دانشگاه درست میشه چیزی نیست یه چشم بهم زدنه، یک سال دیگه تمام تلاشتو بذار درس بخون. فقط یکساله! فقط دو ماه دیگه مونده! یه دوماه هم سرتو بذار برای درس خوندن. لابد چندسالم وقتتو بذار مدرک نمی‌دونم چیچیت رو بگیر بعد تمومه. بعدش یه چند ده سال دیگه صبر کن بازنشسته شی تمومه. یه چندسال دیگشم تحمل کن به زودی میمیری از این درد و زندگی خلاص میشی. مرسی،تموم شد همش که.

دوماه هم دوماهه، یک هفته هم یک هفتست. چند روز، چندین ساعت، چندین دقیقه و هزاران هزار تجربه و اتفاقات و من فقط بگم انقدر دیگه مونده؟

البته که خیلی اوقات خوبه خودمون میگیم هورا اینقدر دیگه مونده تا تموم بشه/ شروع بشه ولی این فرق داره تا اینکه دیگران بهت بگن. همین یه هفته تو میدونی چندتا اتفاق افتاد چندتا فکر از سرم گذشت چند بار زندگی کردم و نکردم؟ نه. فقط گذشت دیگه، حالا هم نمیشه کاریش کرد.